← NG เฉพาะเสียงเธอ
ตอนที่ 8

รอยของ 1:41

2026-06-22

ตัวละคร: ซีวอน

ตีหนึ่งครึ่ง โต๊ะกินข้าวที่หลับไม่ลงรอยของ 1:41 #2สั่นครั้งหนึ่ง ไม่ใช่ตัวอักษรรอยของ 1:41 #3ข้อความเสียง สองนาทีเจ็ดวินาทีรอยของ 1:41 #4ถ้าฟัง คงเอาคืนไม่ได้แล้วรอยของ 1:41 #5นิ้วหัวแม่มือก็กดลงไปในที่สุดอา— ทิ้งไว้ตรงนั้นก็ได้ ยังไงฉันก็เก็บเองอีกอยู่ดีตรงนี้ หายใจสะดุดไปครั้งหนึ่งรอยของ 1:41 #8กลัวยิ่งกว่าเดิม เพราะรู้สึกว่ารู้อยู่แล้วรอยของ 1:41 #9อา ไม่ต้องใส่ใจหรอก ทิ้งได้เลยรอยของ 1:41 #10อา เดี๋ยวเอาไปตอนกลับก็ได้รอยของ 1:41 #11บอกว่าทิ้งได้ แล้วทำไมเอาไปล่ะรอยของ 1:41 #12ฉันก็กำลังอ่อนแอไปเหมือนกันรอยของ 1:41 #13...ได้เลยรอยของ 1:41 #14เธอวางมือลงบนที่ที่เขาเคยนั่งรอยของ 1:41 #15ถ้าทำเสร็จ คงนอนไม่หลับอีกรอยของ 1:41 #16ตีสอง ทั้งสามยังคงอยู่อย่างนั้นบ่ายสอง อากาศเดิม แต่หนักกว่าเดิมรอยของ 1:41 #18วันนี้ดูท่าจะฟังกันบ้างแล้วรอยของ 1:41 #19เสียงของใคร... ความคิดไม่ยอมจบรอยของ 1:41 #20หมายความว่าอะไร? ถ้าไม่รู้ก็ช่างเถอะเฮ้ พี่ รอก่อน— เซ็ตอัพทีนึงพอรอยของ 1:41 #22รอยของ 1:41 #22ตั้งแต่ตาสบกันจนถึงตอนละสายตา... ช่องว่างเดิมกับคืนก่อนรอยของ 1:41 #24โอ้ มาแล้วหรอรอยของ 1:41 #25จนแทบสงสัย— นี่คือคนนั้นจริงๆ เหรอเมื่อกี้ที่พูดว่า 'เข้าใจแล้ว' มันอ่อนโยนเกินไปนะ ตัวละครนั้นมันเป็นตัวร้ายนะดูเหมือนไม่เคยรู้จักแนวคิดของตัวร้ายที่ใจดีเลยนะ ถ้าตัวร้ายใจดี ก็แค่คนธรรมดาเท่านั้นเองการทำให้คนธรรมดาดูน่ากลัว นั่นไม่ใช่การแสดงหรอกหรือครับ รุ่นพี่คำว่ารุ่นพี่มันไม่เข้ากับคุณเลยนะ ทำให้มันเข้ากันได้คือเป้าหมายครับรอยของ 1:41 #30หน้าที่ไม่ต้องอ่าน สักที่ให้สายตาไปพักปากที่ตอบเซราได้ทันที กลับสะดุดตอนอยู่ต่อหน้าฉันรอยของ 1:41 #32ฉันรู้ว่าความสะดุดนั้นคืออะไรคนนั้นน่ะ มองเห็นทุกอย่างตลอดเวลาฉาก 12 น้ำตาครั้งแรกต่อหน้าอาจารย์ผู้ล่วงลับขอดูมอนิเตอร์เฉยๆ ก็แล้วกันรอยของ 1:41 #36สายตาสัมผัสกันชั่วครู่เรดดี้รอยของ 1:41 #38อาจารย์ครับ ตอนนี้หนูทำคนเดียวได้แล้ว……อีกครั้งรอยของ 1:41 #40ครั้งที่สาม แขนที่กอดอยู่ของเซราก็คลายออกรอยของ 1:41 #41ครั้งนี้ มันต่างออกไปรอยของ 1:41 #42มันสั่น เสียงของเขารอยแตกที่ซึมออกมาเป็นครั้งแรกในรอบสิบห้าปีรอยของ 1:41 #44รอยของ 1:41 #45ไอ้นั่น ไม่เคยมีใครทะลวงเข้าไปได้เลยสักครั้งรอยของ 1:41 #46ใบหน้าที่อยู่ตรงนั้น เมื่อหน้ากากถูกถอดออกรอยของ 1:41 #47สายตาเขาลดต่ำลง มาหาฉันครั้งนี้ ไม่ใช่สายตาแบบ 'อีกแล้วเหรอ'รอยของ 1:41 #49…พักกันก่อน ห้านาทีรอยของ 1:41 #50สองบรรทัดที่ไม่เคยจบด้วยเสียงของตัวเองสักครั้งรอยของ 1:41 #51ทิ้งก็ได้ ฉันจะเอาเอง กระดาษนั่นฉันไปก่อนนะ ขอบคุณรอยของ 1:41 #53ขอเว้นคอนโซลแป๊บนึงรอยของ 1:41 #54นั่นแหละ ครั้งแรกในรอบสิบห้าปีที่เขาแตกในพื้นที่ที่เสียงทุกอย่างเกินห้องกันเสียงได้จางหายไปสิ้นรอยของ 1:41 #56อ้อ นี่ไงรอยของ 1:41 #57เธอยื่นมือออกไปรับรอยของ 1:41 #58ไม่ใช่กระดาษ — ปลายนิ้วสัมผัสกันก่อนไม่มีใครถอยออกไปคราวนี้ชัดเจน — มาทางฉันรอยของ 1:41 #61หัวบอกให้ถอย แต่มือไม่ยอมปล่อยรอยของ 1:41 #62ฉันกำลังนับช่วงหายใจของเขาอยู่รอยของ 1:41 #63ชีพจรเต้นที่ปลายนิ้วก่อนที่หัวสมองจะรู้ตัวรอยของ 1:41 #64รอยของ 1:41 #64รอยของ 1:41 #65ตารางงานชิ้นต่อไป เลื่อนไม่ได้อีกแล้วรอยของ 1:41 #66คนที่เคยมองมาตลอด ตัดสินใจเลิกมองแล้วกำหนดของฉันสองวัน กำหนดของเขาหนึ่งวันรอยของ 1:41 #68ตอนนี้ควรพูดตลกสักอย่างรอยของ 1:41 #69ไมค์ยังเปิดอยู่ ทุกอย่างถูกบันทึกรอยของ 1:41 #70วันนั้น……รอยของ 1:41 #71ช่วงก่อนสัมผัสนั้น ชัดกว่าตอนสัมผัสจริงเสียอีกรอยของ 1:41 #72ข้อความเสียงวันนั้น ได้ยินแล้วหรือยัง?รอยของ 1:41 #73...เห็นข้อความแล้ว แต่ความรู้สึกที่แฝงอยู่ ไม่ได้พูดออกมารอยของ 1:41 #74ไม่ใช่ข้อความ ข้อความเสียง ใน 2 นาที 7 วินาทีนั้นรอยของ 1:41 #75ที่ฉันบอกว่าไม่ถึงนาทีก็ทิ้งฉันได้—รอยของ 1:41 #76ทำไมเอาไปด้วย บอกว่าทิ้งได้นี่นารอยของ 1:41 #77ทิ้งได้นะ... แค่ดูแกทิ้งไม่ได้รอยของ 1:41 #78ไม่ใช่โทรศัพท์ มันคือชีพจรของฉันรอยของ 1:41 #79คนที่มักถอยก่อนเสมอ... เดินมาข้างหน้ารอยของ 1:41 #80ต้องหลีกทาง... แต่หลีกไม่ได้รอยของ 1:41 #81ช่วงเว้นนั้น — เกือบกลายเป็นคำพูด แต่ก็ไม่ใช่รอยของ 1:41 #82สัญญาต้องตอบพรุ่งนี้ ยืดไม่ได้อีกแล้วรอยของ 1:41 #83การที่ไม่มองนั้น ดังที่สุดในทุกสิ่งรอยของ 1:41 #84บอกว่าไม่เคยแตกร้าวเลยซักครั้ง ใช่