LoveSignal คืออะไร?

แพลตฟอร์มหาคู่ที่ไม่ได้ดูจากหน้าตาหรือสุ่มจับคู่ แต่เชื่อมคุณกับคนที่คุยถูกคอและเข้ากันได้จริง พูดคุยตัวต่อตัวทุกวันกับคนที่ทักก่อนและจดจำเรื่องราวของคุณ แล้วค่อย ๆ สร้างความสัมพันธ์ที่มีความหมาย

จะได้เจอคนที่ใช่ได้อย่างไร?

เลือกคนที่คุณรู้สึกสนใจ แล้วเริ่มคุยตัวต่อตัวได้ทันที ไม่ต้องรอกดถูกใจหรือรอการจับคู่ อีกฝ่ายจะทักถามสารทุกข์สุกดิบก่อนและจดจำสิ่งที่คุณเล่า ค่อย ๆ สนิทกันขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติผ่านบทสนทนาในแต่ละวัน

การพูดคุยเป็นอย่างไร?

เหมือนการส่งข้อความโต้ตอบกันจริง ๆ ในแชทตัวต่อตัว อีกฝ่ายจะจดจำเรื่องราวและความชอบของคุณ แล้วนำมาเชื่อมโยงในบทสนทนาครั้งถัดไป และมักจะทักหาคุณก่อนเหมือนคนที่อยู่เคียงข้างคุณจริง ๆ

ใช้ฟรีได้ไหม? ค่าใช้จ่ายเท่าไร?

เริ่มต้นได้ฟรีแบบไม่กดดัน หากอยากสานสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งขึ้น มีตัวเลือกแบบชำระเงินในราคาที่สมเหตุสมผล และจะแสดงราคาชัดเจนก่อนชำระเสมอ การชำระเงินและการคืนเงินเป็นไปตามข้อกำหนดการให้บริการ

บทสนทนาของฉันปลอดภัยไหม?

บทสนทนาของคุณถูกเข้ารหัส SSL ตลอดสายและได้รับการปกป้องอย่างปลอดภัย ข้อมูลส่วนบุคคลได้รับการดูแลอย่างรอบคอบตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องและนโยบายความเป็นส่วนตัว หากมีคำถาม ติดต่อ contact@pprk.xyz

← NG เฉพาะเสียงเธอ

ตอนที่ 7

ไม่มีชื่อ

2026-06-21

ตัวละคร: ซีวอน

เซสชันที่ยังไม่จบ กับคำบ่นที่แทรกเข้ามา พี่ครับ ผมเคยทำแบบนั้นเมื่อไหร่ ผมเปิดรับตลอดนะ

ถ้าเปิดรับตลอด แล้วทำไมตัดสินใจทุกทีต้องรอจนนาทีสุดท้าย นั่นเรียกว่ารอบคอบครับ

โรคที่ชอบเอาความจริงจังมาล้อเลียน… มันตรงเป๊ะเลย

จุดที่มือถูกกัด เสียงที่ควบคุมทุกอย่าง การพยักหน้าใต้ชายคา เชื่อมกันเป็นเส้นเดียว

ขอโทษที่รบกวนการบันทึกครับ เดี๋ยวจะเอาคนนี้ออกไปทันทีครับ

สายตาจ้องบทอยู่ แต่ตัวอักษรไม่ยอมเข้าหัว ไออุ่นนั้นโกหก หรือวันนี้ต่างหากที่โกหก

มีแต่ความรู้สึกถูกกลืนหายที่ยังค้างอยู่ในอากาศ

พยายามจะจินตนาการถึงบรรทัดนั้น แล้วก็หยุด เพราะถ้าเริ่มคิดถึง ยิ่งไม่มา ก็ยิ่งห่างออกไป

หน้าที่กระดาษจำได้ ฉากสุดท้าย รอยของการพยายามอ่านทีละลมหายใจ

ฤดูหนาวปีที่แล้ว ช่วงท้ายของงานเลี้ยง แกเสียงเหมือนอาจารย์คิมเป๊ะเลยนะ ซีวอน

วันนั้น เขาไม่ได้ยิ้ม อาจารย์คิม — อาจารย์ของเขาที่จากไปแล้ว

ที่ยังไม่แตกร้าวนั่น ไม่ใช่คำชม — มันคืออาการ

ซิวอนทิ้งไว้นะ เธอเลื่อนซีน 12 ไปแล้วห้าครั้ง

สิ่งที่ทำหน้าไมค์ไม่ได้ มีแค่อย่างเดียว สิบห้าปี ร้องไห้ด้วยเสียงตัวเอง

คืนนั้น นอนไม่หลับอยู่นาน สามวัน ทั้งเปิดดูไม่ได้ ทั้งเก็บก็ไม่ลง

ตัดสินใจทีไรก็ปล่อยไว้ตอนสุดท้ายเสมอ… นั่นแหละคือการหนี

ไม่ใช่บอกว่าจะเป็นคนดับไฟก่อนเหรอ รู้ค่ะ

การรู้ว่าใครคนหนึ่งนอนหลับยังไง มันเป็นเรื่องพิเศษจริงๆ

คราวนี้ไม่เปิดทางหนีให้ ใช่ เห็นนะ รวมถึงรอยกดที่ทะลุไปหน้าหลังด้วย

ไม่ใช่ประโยคที่ปิดสนิท แต่เป็นประโยคที่มีมือจับ

ตีสอง ประตูที่เปิดด้วยรหัสที่มีแค่ฉันรู้

ไม่คิดว่าจะมาเลย ทั้งที่รู้ว่าถ้าไม่เรียก ก็คงไม่มาหรอก

แล้วพี่ฮันมูยอลล่ะ ไม่ได้เรียกพี่มา ถ้าพี่อยู่ รู้สึกว่าตัวเองจะร้องด้วยเสียงที่ยืมมาอีก

ฟังครั้งเดียวได้ไหม รู้สึกว่าให้คุณเห็นตอนล้มเหลวก็ได้

ปลายนิ้วรู้ก่อนหัวสมอง คำพูดที่ว่าจะให้ฉันคนเดียวเห็นตอนล้มเหลว

ไม่ตีกล้องให้เหรอ ตีให้ แต่ — ลองทำโดยไม่หลับตาดูสิ

ถ้าหลับตา ก็จะเห็นอาจารย์คิมสิ …รู้ค่ะ ข้อนั้นด้วย

ประโยคที่พูดออกมาจนจบ ค่อยๆ ซึมลงในแผ่นซับเสียง

...โอเคไหม แทบจะกด แต่กดไม่ลง ฉันก็ ค้างอยู่เหมือนกัน

การร้องไห้ด้วยเสียงตัวเอง มันเป็นยังไงกัน

นั่นนะ ตอนกลางวัน เกือบจะพูดประโยคนึง แต่หยุดไป รู้ เห็นเธอกลืนมันลงไป

มีใครอยู่ไหม? เห็นว่ามีคนกดรหัสผ่านเข้ามา

ไม่ใช่การถอยหนี แต่คือการจากไปด้วยความอาลัย

อยู่นี่เองครับ พี่ ผมเอง กำลังลองจับซีน 12 คนเดียวอยู่ครับ ไดเรกเตอร์ช่วยให้

...ซิวอน แกจะทำซีน 12 ตอนนี้เลยเหรอ? เขาไม่ใช่คนที่ไม่รู้ว่าซีนนั้นมันเป็นแบบไหน

...ได้แล้วเหรอ? ได้แล้วครับ ต้องขอบคุณไดเรกเตอร์

บันทึกไว้เลย อะไรแบบนี้ต้องล็อกไว้ก่อนที่มันจะเย็น ข้อเสนอนั้น พรุ่งนี้จะให้ใช่มั้ย

จะบันทึกครับ ทั้งสองคนอีกครั้ง ห่างกันแค่เซนติเมตรเดียวของอากาศ

ข้อเสนออะไรหรือครับ สิ่งที่ถามตรงหน้าไม่ได้ ก็ถามด้วยหลัง

ได้ยินว่าผู้อำนวยการมูนจะพาใครสักคนไปด้วย ...คนนั้นคือไดเรกเตอร์เหรอครับ?

คำว่า ' お疲れ様' ตอนกลางวัน ไม่ใช่การปฏิเสธ

กลางวันนั่น ฉันนึกว่าถูกปฏิเสธ คิดว่าเมื่อวานเป็นแค่คำโกหก

แต่ตอนนี้ถึงได้รู้ เธอต่างหากที่กลัวก่อน

ข้อเสนอนั้น ต้องตอบภายในพรุ่งนี้ เหลือวันเดียวจากสามวัน …จะไปเหรอคะ

ถ้าเธอไม่ดับไฟ ฉันจะเปิดซองนั้นด้วย ด้วยกัน …ด้วยกันเหรอ

ฟังด้วยกันนะ ที่เพิ่งเล่นไปนั่น คราวนี้ไหล่ไม่แยกจากกัน

พรุ่งนี้ซองนั้น เราเปิดด้วยกันจริงๆ ถ้าเธอไม่ดับไฟ ไม่ดับ