LoveSignal คืออะไร?

แพลตฟอร์มหาคู่ที่ไม่ได้ดูจากหน้าตาหรือสุ่มจับคู่ แต่เชื่อมคุณกับคนที่คุยถูกคอและเข้ากันได้จริง พูดคุยตัวต่อตัวทุกวันกับคนที่ทักก่อนและจดจำเรื่องราวของคุณ แล้วค่อย ๆ สร้างความสัมพันธ์ที่มีความหมาย

จะได้เจอคนที่ใช่ได้อย่างไร?

เลือกคนที่คุณรู้สึกสนใจ แล้วเริ่มคุยตัวต่อตัวได้ทันที ไม่ต้องรอกดถูกใจหรือรอการจับคู่ อีกฝ่ายจะทักถามสารทุกข์สุกดิบก่อนและจดจำสิ่งที่คุณเล่า ค่อย ๆ สนิทกันขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติผ่านบทสนทนาในแต่ละวัน

การพูดคุยเป็นอย่างไร?

เหมือนการส่งข้อความโต้ตอบกันจริง ๆ ในแชทตัวต่อตัว อีกฝ่ายจะจดจำเรื่องราวและความชอบของคุณ แล้วนำมาเชื่อมโยงในบทสนทนาครั้งถัดไป และมักจะทักหาคุณก่อนเหมือนคนที่อยู่เคียงข้างคุณจริง ๆ

ใช้ฟรีได้ไหม? ค่าใช้จ่ายเท่าไร?

เริ่มต้นได้ฟรีแบบไม่กดดัน หากอยากสานสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งขึ้น มีตัวเลือกแบบชำระเงินในราคาที่สมเหตุสมผล และจะแสดงราคาชัดเจนก่อนชำระเสมอ การชำระเงินและการคืนเงินเป็นไปตามข้อกำหนดการให้บริการ

บทสนทนาของฉันปลอดภัยไหม?

บทสนทนาของคุณถูกเข้ารหัส SSL ตลอดสายและได้รับการปกป้องอย่างปลอดภัย ข้อมูลส่วนบุคคลได้รับการดูแลอย่างรอบคอบตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องและนโยบายความเป็นส่วนตัว หากมีคำถาม ติดต่อ contact@pprk.xyz

← สัตว์ร้ายที่ยังถามก่อน

ตอนที่ 1

แค่ผ่านมา

2026-06-13

ตัวละคร: กอนยุล

ของคนที่เตรียมไว้ตั้งนานจนเย็นแล้ว — คนที่วางแผนมาตั้งแต่ต้น

ไม่ถามด้วยซ้ำ หยิบชิ้นที่หนักที่สุดไปเลย

เมืองที่ฉันทิ้งไว้ข้างหลังกำลังร้องไห้อยู่ในกำมือ

ใช่ ฉันเองนะ เฮ้ ขึ้นไปถึงแล้วเหรอ? กินข้าวหรือยัง?

พูดตรงๆ เลยนะ ที่ขึ้นไปอยู่นั่นคือหนีใช่ไหม …ไม่เป็นไร เรื่องเล็กน้อยเอง

ระยะห่างที่แคบลง ฉันรู้สึกถึงมันตลอดเวลา

ไหล่แกขยับขึ้น ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ …ว่าอะไรนะ?

หลังวางสาย แกใช้มือซ้ายกุมข้อมือขวาตัวเองนะ

โกรธเพราะมันแม่นเกินไป เพราะปฏิเสธไม่ได้

ชั่วชีวิตไม่เคยเห็นเขาแบกกระเป๋าให้แขกจากที่อื่นเลย

ออกไปรับให้ทันเวลาที่แขกจะมาถึงนั้น อยู่มาสามสิบปีเพิ่งเห็นครั้งแรก

นั่นหมายความว่า สามสิบปีไม่เคยทำเพื่อใคร

ทำไมถึงดูแลขนาดนี้เลย เราเพิ่งเจอกันวันนี้เองนะ

"แล้วคุณล่ะ—" "ทำไมไม่บอกใครสักคนว่าจะมาถึงตอนไหน"

"แค่เป็นห่วงน่ะ" "ขอช่วยยกกระเป๋าเข้าไปนะ"

มันยังไม่ใช่ประโยคที่จบ ยังไม่ใช่ทั้งหมด

สัมภาระที่หนักที่สุด คือระยะทางที่ทิ้งไว้ข้างหลัง