สัตว์ร้ายที่ยังถามก่อน
ตอนที่ 1

แค่ผ่านมา

2026-06-13

ตัวละคร: กอนยุล

ฉันไม่เคยบอกใครเลยว่าจะมาแค่ผ่านมา #2ที่นี่คือจุดสุดท้ายแค่ผ่านมา #3แค่ผ่านมา #3แค่ผ่านมา #4…รู้ได้ยังไงแค่ผ่านมา #5แค่ผ่านมาแค่ผ่านมา #6คำโกหกที่ไม่แม้แต่จะพยายามให้ดูน่าเชื่อแค่ผ่านมา #7แค่ผ่านมา #7แค่ผ่านมา #8มือที่เย็นชานั้นแบออกเป็นครั้งแรก…ขอบคุณ ขอบคุณอะไรแค่ผ่านมา #10ไม่มีรถบัสตามกำหนดในเวลานี้แค่ผ่านมา #11ของคนที่เตรียมไว้ตั้งนานจนเย็นแล้ว — คนที่วางแผนมาตั้งแต่ต้นแค่ผ่านมา #12แค่ผ่านมา #12แค่ผ่านมา #13แค่ผ่านมา #13แค่ผ่านมา #14อ้อ ฉันถือเองได้ นั่นมันหนักกว่านะแค่ผ่านมา #15ไม่ถามด้วยซ้ำ หยิบชิ้นที่หนักที่สุดไปเลยแค่ผ่านมา #16แค่ผ่านมา #16เมืองที่ฉันทิ้งไว้ข้างหลังกำลังร้องไห้อยู่ในกำมือแค่ผ่านมา #18ใช่ ฉันเองนะ เฮ้ ขึ้นไปถึงแล้วเหรอ? กินข้าวหรือยัง?แค่ผ่านมา #19พูดตรงๆ เลยนะ ที่ขึ้นไปอยู่นั่นคือหนีใช่ไหม …ไม่เป็นไร เรื่องเล็กน้อยเองแค่ผ่านมา #20โอเคมั้ย? ใช่ ไม่เป็นไรหรอกแค่ผ่านมา #21แค่ผ่านมา #21แค่ผ่านมา #22บอกว่าไม่เป็นไร แต่ฉันไม่เชื่อสักคำแค่ผ่านมา #23ระยะห่างที่แคบลง ฉันรู้สึกถึงมันตลอดเวลาแค่ผ่านมา #24ทางนี้แค่ผ่านมา #26แค่ผ่านมา #27แค่ผ่านมา #27แค่ผ่านมา #28โทรศัพท์เมื่อกี้ ตอนที่พูดถึงเมืองแค่ผ่านมา #29ไหล่แกขยับขึ้น ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ …ว่าอะไรนะ?แค่ผ่านมา #30หลังวางสาย แกใช้มือซ้ายกุมข้อมือขวาตัวเองนะแค่ผ่านมา #31แบบนั้น ไม่ใช่ครั้งเดียวสองครั้งหรอกแค่ผ่านมา #32แม่ก็ไม่รู้ ไม่มีใครรู้เลย…อย่าอ่านใจฉันแบบนั้นได้ไหมแค่ผ่านมา #34แค่ผ่านมา #34แค่ผ่านมา #35แทนที่จะผลักคุณออกไป เขากลับถอยออกมาเองโกรธเพราะมันแม่นเกินไป เพราะปฏิเสธไม่ได้แค่ผ่านมา #37ออกมาให้ฝนชุ่มเลยเหรอแค่ผ่านมา #39ชอบเสียงฝน แกะของก่อนแล้วลงมากินข้าวแค่ผ่านมา #40ชั่วชีวิตไม่เคยเห็นเขาแบกกระเป๋าให้แขกจากที่อื่นเลยแค่ผ่านมา #41เธอก็เป็นแขกของที่พักนี่แค่ผ่านมา #42ออกไปรับให้ทันเวลาที่แขกจะมาถึงนั้น อยู่มาสามสิบปีเพิ่งเห็นครั้งแรกแค่ผ่านมา #43เพราะฝนตกถนนจะแย่น่ะ อือ ก็น่าจะใช่แค่ผ่านมา #44นั่นหมายความว่า สามสิบปีไม่เคยทำเพื่อใครแค่ผ่านมา #45ชายคนนั้นช่างพูดนะ …จริงเหรอคะเปล่าแค่ผ่านมา #47แค่ผ่านมา #47แค่ผ่านมา #48ทำไมถึงดูแลขนาดนี้เลย เราเพิ่งเจอกันวันนี้เองนะแค่ผ่านมา #49"แล้วคุณล่ะ—" "ทำไมไม่บอกใครสักคนว่าจะมาถึงตอนไหน"ที่ที่เธอซ่อนเอาไว้ — เขาเป็นคนเคาะก่อน"อย่าถามว่าทำไม"แค่ผ่านมา #52"แค่เป็นห่วงน่ะ" "ขอช่วยยกกระเป๋าเข้าไปนะ"แค่ผ่านมา #53มันยังไม่ใช่ประโยคที่จบ ยังไม่ใช่ทั้งหมดแค่ผ่านมา #54แค่คว้าเอาไว้ ระยะห่างก็หายไปแค่ผ่านมา #55แค่ผ่านมา #55แค่ผ่านมา #56สัมภาระที่หนักที่สุด คือระยะทางที่ทิ้งไว้ข้างหลังว่าเธออยากได้ยินเหตุผลนั้นจริงๆคืนแรก ระยะห่างนั้นบางลงแล้ว