← NG เฉพาะเสียงเธอ
ตอนที่ 5

Untitled

2026-06-19

ตัวละคร: ซีวอน

คืนที่มีชื่อหนึ่งหายไปจากช่องว่างUntitled #2คนที่ว่ากันว่าเปลี่ยนไปหลังจากหายตัวUntitled #3เขาเคยมีนิสัยยืมโทนเสียงคนอื่นมาใช้ตอนเป็นหน้าใหม่น่ะ แต่หลังจากคนนั้นหายไป ก็เปลี่ยนไปเยอะ ทุกคนพูดกันเลยUntitled #4จำชื่อไม่ได้แล้ว นานมากแล้วนี่Untitled #5ชื่อนั้นยังคงเป็นช่องว่างอยู่เหมือนเดิมUntitled #6ขอบของช่องว่างนั้นค่อยๆ ชัดเจนขึ้นทีละน้อยUntitled #7ไม่ใช่สิ ทำได้จริงๆ เหรอภายใน 3 อาทิตย์? พี่ เลื่อนออกไปอาทิตย์นึงได้ไหม ……ฝั่งโน้นก็ตารางแน่นเหมือนกันนะUntitled #8นั่นแค่เสียงของคนที่กำลังทำงาน นอกระยะที่ฉันจะเอื้อมถึงได้ถ้วยกระดาษใบหนึ่งถูกยื่นมาจากข้างๆUntitled #10……ขอบคุณครับ อือUntitled #11ปลายนิ้วอุ่นขึ้น แต่ข้างในสักด้านหนึ่งยังเย็นอยู่เสมอUntitled #12สิ่งที่ฉันสนใจไม่ใช่โทนเสียงที่ยืมมา แต่เป็นว่าเขาใช้เสียงแบบไหนกับใครUntitled #13เสียงจะแตกได้ก็ต่อเมื่อมันเป็นของจริงต้องเข้าไปแล้วคัตสุดท้ายของตอนที่ห้าUntitled #16สองคนนี้ พอดีกันโดยไม่มีส่วนเกินUntitled #17จบลงด้วยการแยกย้ายกลับสู่ที่ของตัวเองUntitled #18มาเช็กคัตสุดท้ายเองเลยเหรอ? ก็เป็นผู้ช่วยนี่ครับ ต้องทำอยู่แล้ว ดูด้วยกันได้ไหม?Untitled #19เขาหยิบหูฟังอีกอันออกมาวางไว้ข้างๆUntitled #20Untitled #20Untitled #21มีบางอย่างอยู่ข้างๆ จะเป็นไออุ่นหรือแค่อากาศก็บอกไม่ได้Untitled #22Untitled #22Untitled #23'ถ้าต้องไปก็ไปเถอะ' แต่ฟังดูเหมือน 'อย่าไป' ซะทุกทีUntitled #24จังหวะคัตสุดท้ายเพี้ยนไปนิดนึง ตรงไหนครับ? ตรงที่เรียกชื่อ รู้สึกช้าไปราวๆ 0.3 วินาทีUntitled #25รู้สึกได้บ้าง ไม่รู้สึกบ้าง เส้นแบ่งมันเลือนรางเกินไปUntitled #26การหยุดในการแสดงนั้นวางแผนไว้แล้ว แต่การหยุดจริงๆ เกิดขึ้นเมื่อไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้วUntitled #27……แยกออกได้เลยเหรอ? ชินหูก็รู้เอง คลื่นเสียงก็ต่างกันด้วยUntitled #28ส่วนนั้น เสียงที่ออกมาตอนอัดเมื่อกี้——ตรงนั้น เสียงเปลี่ยนไปUntitled #30ชั่วขณะที่น้ำเสียงที่ยืมมากำลังจะหลุดออกUntitled #31ฉันคิดว่า… ตัวเองกำลังสงสัยอยู่ว่าต้องไปจริงๆ เหรอมีบางอย่างที่กำลังจะออกมา ไม่มีหูฟัง แค่ลอยสู่อากาศเฉยๆขอกาแฟหน่อยUntitled #34ไม่มีใครเรียก และเขาก็ไม่ได้หันกลับมาUntitled #35เหลือแค่สองคนอยู่หน้าคอนโซลแคบๆUntitled #36……เรื่องที่สงสัยว่าต้องไปจริงๆ เหรอน่ะ หมายถึงตัวละครนะUntitled #37ตรงนี้ ความเงียบนี้ ไม่ได้วางแผนไว้Untitled #38ใน 0.3 วินาทีนั้น มีอะไรอยู่กันUntitled #39เพราะฉันใช่ไหม?เขามองคุณ แท้จริงแล้ว เขามองUntitled #41หนึ่งวินาทีผ่านไป "……อะไรนะ"Untitled #42"ความเงียบนั้น ฉันถามว่าคุณปิดตัวเพราะฉันใช่ไหม"Untitled #43ขณะที่เขาอ่าน หนึ่งวินาทีครึ่งผ่านไปUntitled #44"อ้า เรื่องนั้นน่ะ——"Untitled #45"โรคประจำตัวคนทำงาน พอโฟกัสปุ๊บ เสียงรอบข้างหายหมดเลย" "วันนั้นมีเซสชั่นที่แม้แต่เสียงก่อสร้างข้างนอกก็หายไปด้วยนะ"Untitled #46เสียงก่อสร้าง ช่องหนีที่สมบูรณ์แบบเสียจริงUntitled #47สิ่งที่กำลังจะแตกร้าวถูกปิดผนึกอีกครั้งUntitled #48เสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้อีกครั้งUntitled #49"ได้คำตอบแล้วใช่ไหม?" "……ใช่" "งั้นก็พอแล้ว"Untitled #50"เฮ้ คัทสุดท้ายเป็นยังไงบ้างกับผู้กำกับ?"Untitled #51เสียงจะแตกได้แค่ตอนที่มันเป็นเรื่องจริงเท่านั้นUntitled #52เสียงของคนเดิม แต่มันกลับถูกแยกออกจากกันอยู่ตลอดเวลากว่าจะกลับถึงบ้านก็ล่วงเลยสิบเอ็ดโมงไปแล้วยังไม่ได้เปิด วันที่สามแล้วUntitled #55ถ้าเปิดก็ต้องอ่าน ถ้าอ่านก็ต้องตอบUntitled #56จากซีวอน ข้อความเสียง 1:41Untitled #57ยาวกว่าเมื่อคืน 8 วินาที รู้อยู่ว่ามันน่าขำแค่ไหน ที่นั่งนับ 8 วินาทีนั้นUntitled #58ขณะที่สมองกำลังเตรียม 'ไม่มีอะไรหรอก' หัวใจก็เต้นไปก่อนแล้วUntitled #59……หลับแล้วเหรอ?Untitled #60เสียงที่ไม่ได้ตัดต่อ เสียงของคนที่อยู่คนเดียวในห้อง คุณภาพเสียงแบบที่ไม่เคยใช้กับใครคนอื่นUntitled #61ยังไม่นอนค่ะ นึกถึง 0.3 วินาทีในคัตสุดท้ายอยู่เรื่อยเลย ถูกจับได้แล้วสิ รู้ว่าแกจะเป็นห่วง เลยบอกว่าเสียงก่อสร้างUntitled #62เพื่อจะเว้นทางให้แกหนี นั่นแหละที่เลวร้ายกว่าUntitled #63แล้วของจริงคืออะไรล่ะ เรื่องนั้นขอพูดตอนปิดไมค์Untitled #64ปิดไมค์ หมายความว่าไม่มีการบันทึก หมายความว่านี่ไม่ใช่น้ำเสียงที่แสร้งทำUntitled #65เสียง ครั้งนี้ 4 วินาที 02 ยาวขึ้นเรื่อยๆUntitled #66……เมื่อกี้ที่คอนโซล เสียงนั้นไม่ใช่เสียงก่อสร้าง แกก็รู้ใช่มั้ยไม่ใช่สิ่งที่เล็งไปหาทุกคน เล็งมาที่แกคนเดียวคืนแบบนี้ไหลผ่านห้องนั้นด้วยไหมนะUntitled #69ไม่ว่าจะพูดอะไร ก็รู้สึกว่าคงแตกออกได้ไม่ลึกเท่า 4 วินาทีนั้นUntitled #70คำนั้น ปิดไมค์แล้วมาพูดตรงๆ ด้วยตัวเองได้ไหมUntitled #71ตอนนี้ทำไม่ได้ คำที่พูดตอนปิดไมค์ ต้องพูดต่อหน้าแกเท่านั้นUntitled #72เมื่อไหร่ หลังเซสชันสุดท้ายพรุ่งนี้จบ ตอนที่ทุกคนกลับหมดแล้วUntitled #73ไม่ใช่การยอมรับ และก็ไม่ใช่การปฏิเสธ ปากกาหยุดอยู่ตรงนั้นUntitled #74เซ็นชื่อแค่ต้องทำให้เสร็จภายในสี่วัน แต่พรุ่งนี้มาก่อน눈을 감아도 귀엔 '알지' 끝이 내려앉던 그 자리가.내일. 다 가고 나면, 그 방에 둘만 남으면. 너는 거기서 무엇을 먼저 내려놓을까.