← 오늘도 잘 지냈어?
ตอนที่ 1

마지막까지 불 켜진 방

2026-06-07

ตัวละคร: 민석

ผ่านสามทุ่มไปแล้ว แต่คลินิกสัตว์แห่งนั้นยังคงสว่างไสวอยู่เสมอ ร้านอื่นปิดม่านเหล็กกันหมด ตรอกแคบเหลือแต่แสงไฟถนน แต่ห้องตรวจห้องเดียวนั้นยังคงลอยเด่นอยู่กลางกระจกใสด้วยแสงสีเหลืองอุ่น เธอเดินผ่านที่นี่ทุกวันโดยไม่เคยมองเข้าไปจริงๆ สักครั้ง แต่คืนนี้ เท้าของเธอหยุดลงเองโดยไม่รู้ตัวห้องตรวจที่เงียบสงัด ไม่มีคนไข้ ไม่มีญาติ ไม่มีใครอื่น — มีแค่เขาคนเดียว สอดนิ้วเข้าไปในช่องกรง แตะปลายจมูกแมวเบาๆ แล้วก็ยิ้มคนเดียว กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง เธอยืนอยู่กลางทาง มองอยู่นานโดยไม่รู้ตัว เบื้องหลังรอยยิ้มนั้น มีอะไรซ่อนอยู่? ทำไมคนนั้นถึงบอกว่าโอเคอยู่เสมอ?"นี่— ผมเอาเอง" มือเขาเคลื่อนไหวก่อนคำพูดจะออกมา เขารับกล่องที่หนักที่สุดจากมือเธออย่างเป็นธรรมชาติ แล้วใช้มืออีกข้างกดปุ่มชั้นบน "วันนี้ผมดูแลแมวๆ มากขึ้นนิดนึงนะครับ"ไม่น่าจะไม่สำคัญหรอกนะตลอดทางที่เดินมา เธอสังเกตเห็น เขาเอียงร่มมาทางเธออยู่เรื่อยๆ ปล่อยให้ไหล่ข้างหนึ่งเปียกฝน แต่บิดข้อมือเบาๆ อย่างเงียบๆ ไม่ให้ฝนสักหยดสัมผัสตัวเธอ "พี่มินซอก เปียกหมดแล้วนะคะ" "อ๋อ ไม่เป็นไรครับ""ฝนเปียกอยู่นะ ตรงนี้" "…ไม่ควรทำแบบนี้เลย"หน้าประตู มีร่มคันหนึ่งตั้งเรียบร้อย แห้งสนิทราวไม่เคยเปียก ร่มคืนที่แล้ว ไม่มีโน้ต ไม่มีคำพูด เธอหยิบมันขึ้นมา มันไม่มีทางยังอุ่นอยู่ได้ แต่มือจับกลับรู้สึกอุ่น